Euruko 2013 - Een Terugblik

Geschreven door Ariejan de Vroom op 25-7-2013

Op 27 juni stonden Jean en ik te wachten bij gate B31 op het vliegveld van Düsseldorf om aan boord te gaan van een Airbus A320 die ons binnen een kleine drie uur naar het zonnige Athene zou brengen.

In het vliegtuig pik je ze er al gelijk uit, de in nerdy t-shirts gehulde Duitse rubyisten die óók naar Euruko gaan. Euruko is de European Ruby Conference georganiseerd in, zoals vorige jaar in Amsterdam democratisch besloten, Athene, Griekenland. Namens Kabisa reizen Jean Mertz en Ariejan de Vroom af naar het zuiden om Euruko 2013 te beleven.

Met 35°C en een fel gele zon is het warm in Athene. Gelukkig is Badminton Theater een modern gebouw met goede airconditioning. Onze taxi brengt ons in een kleine dertig minuten van Omonia naar Euruko.

Tijdens de rit bespreken we actuele lokale zaken met onze welbesproken chauffeur. In ons Grieks-Engels gesprek komen onderwerpen als het sluiten van het publieke tv station, de wederopbouw in aanloop naar de olympische zomerspelen van 2004, de politieke situatie in het land, en de economische malaise aan bod.

Onze chauffeur vertelt ons dat Griekenland momenteel meer dan 10 miljoen inwoners telt, waarvan er sinds de economische crisis bijna 5 miljoen in Athene zelf wonen, op zoek naar het geluk en welvaart. Dit heeft gezorgd voor een toename aan taxi’s van 2.000 tot wel 15.000 heden ten dage. “Dit aantal is onverantwoord” zegt hij, “de wegen raken overvol en steeds meer taxi’s gaan failliet omdat inwoners geen geld meer hebben voor taxi’s en dus de bus pakken”. Dit werd geïllustreerd door het aantal overvolle bussen die we op onze heenweg tegenkwamen.

Eenmaal aangekomen wensen wij onze chauffeur veel succes en zijn we meteen in een andere wereld. Een wereld vol programmeurs, grote bedrijven die gretig op zoek zijn naar talent, en natuurlijk … gratis stickers!

De check-in gaat vlot en al snel begeven we ons onder andere rubyisten waar, ongetwijfeld door het succes van Rails Girls, meer dames zijn dan we gewend zijn (en dat is een goede zaak).

Met de MacBook’s aan de stroom (en zonder werkend wi-fi, zoals het hoort op een conferentie) zitten we klaar voor Dag 1.

De opening keynote wordt gegeven door Yukihiro Matsumoto. Verassend genoeg gaat Matz’s praatje niet over de toekomst van ruby, of ruby internals, of over mruby. Nee, Matz daagt iedereen uit een language designer te zijn.

Taal beïnvloedt je denkproces. De denkwijze van Matz wordt beïnvloed door Japans, terwijl voor anderen dat Engels is, of Spaans, of Nederlands. Door het gebruik van taal breng je bepaalde ideeën en zienswijzen tot stand in het brein.

Dat is wat Matz ook wil doen met Ruby: een zienswijze bij developers tot stand brengen. De code die je schrijft, de API’s die je bouwt zijn allemaal languages. Elke regel code die je schrijft, elke API die je ontwerpt, geeft je de kracht om ideeën in iemands brein te planten.

De daaropvolgende talks hadden allemaal als onderwerp taal: functionele taal, wiskundige taal, natuurlijke taal. Stuk voor stuk interessante onderwerpen over hoe je als ontwikkelaar kunt leren van verschillende talen en deze nieuwe kennis kunt gebruiken en toepassen in je dagelijkse ruby activiteiten.

Het magische woord van het tweede deel van de dag was garbage collection. Wat is garbage collection? Hoe werkt het in ruby? Welke verbeteringen zijn er mogelijk?

Het lijkt een suf onderwerp, het opruimen van geheugen dat niet langer in gebruik is. Deze noodzakelijke activiteit heeft echter een aanzienlijke impact op de performance van je app. (Eén van de garbage collection strategieën heet zelfs “stop-the-world”.)

Rond zeven uur was Dag 1 voorbij. Jean en ik verplaatsen ons per metro naar het centrum Athene om daar te genieten van een heerlijke avond met goed eten en heerlijk Grieks bier.

Cultuur snuiven is niet moeilijk in een land zo vol van traditie. Straten vol met oude gebouwen, heerlijke restaurants en pleinen vol met vrolijke mensen die muziek maken, of dansen op de muziek van anderen. Hier, op deze locatie, op dit tijdstip, lijken de Griekse problemen even niet mee te tellen, en dit is ook maar goed ook, alleen op deze manier ga je met een goed, voldaan, en gezellig gevoel naar bed.

Dag 2 werd afgetrapt door Koichi Sasada, ruby core developer. Naar aanleiding van de presentaties over garbage collection op Dag 1 ging de keynote van Koichi over garbage collection in ruby-2.1.

De rest van Dag 2 was gevuld met presentaties over ruby, de snelheid van ruby (en de garbage collector) en redis.

Het hoogtepunt was het verhaal van Steve Klabnik waarin hij vertelt hoe hij maintainer van Hackety Hack is geworden. Zijn uiteindelijke punt is dat wij, developers, een werk-privé balans moeten vinden in code. Werk-code is responsible code, goed getest, bewezen correctheid. Privé-code zou meer irresponsible code mogen zijn: aanprullen met de laatste technieken, mooie dingen maken en vooral veel plezier hebben.

Steve herinnert ons er aan dat irresponsible code óók zijn plaats heeft: zonder irresponsible code was Hackety Hack, en het onderliggende Shoes, nooit tot stand gekomen.

De gebruikelijke afsluiting van Euruko is het stemmen op de stad die het volgende jaar Euruko mag organiseren. Ditmaal viel de keuze, na een democratische “traditioneel Griekse” stemronde, op Kiev, Oekraïne.

Moe, maar ook vol nieuwe ideeën en inspiratie bevonden Jean en ik ons weer op een vliegveld. We hebben genoten, geleerd en we kijken dan ook vol verwachting uit naar Euruko 2014.